Oğlumuza kavuşmamıza artık sayılı günler kaldı. Ama zaman zaman gelmek için sabırsızlanıyor sanırım.
Geçtiğimiz perşembe gecesi yatağa girerken sol kasığımda hafif bir ağrım vardı. Gece herhangi bir şikayetim olmadı ancak sabah uyandığımda ağrının geçmediğini fark ettim. Eşim işe çok erken gittiği için ona bir şey söyleyemedim. Ben de kalkıp işe gittim. Ancak otururken kaybolan ağrım ayağa kalkınca rahatsızlık veriyordu. Mesai arkadaşlarım doktorumla görüşmemi önerdi. Sürekli takiplerimi yaptırdığım doktorumun hastanesinin iş yerime biraz ters olması ve tek başıma gitmek istemeyişim yüzünden iş yerime yakın olan Kadın Doğum Hastanesine müracaat ettim. Burada yapılan usg, nst gibi tetkikler sonucunda doktor doğumun yaklaştığını istersem hastaneye yatırabileceğini istersem evde istirahat edip doğuma yönelik belirtiler başlayınca hastaneye müracaat edebileceğimi söyledi. Ben de kendi doktoruma gitmeyi tercih ettim.
Eşime haber verdim ve birlikte kendi doktoruma gittik. Orada da yapılan tetkikler sonucu doktorum da hemen hemen aynı şeyleri söyledi. Ancak rahimde bir açılma söz konusu olmadığı için hastaneye yatıp yatmamayı bana bıraktı. Eve gidip istirahat etmeyi tercih ettim. Doktorum, gece şikayetlerin artarsa mutlaka geliyorsun, ancak şikayetlerinde azalma veya tamamen geçme dahi olsa yarın mutlaka kontrole geliyorsun diyerek beni eve gönderdi.
Tabi bu arada erken doğuma riskine karşı, bebeğin ciğerlerini geliştirecek bir tedavi uygulandı. Ertesi günü yine doktoruma giderek gerekli kontrolleri yaptırdım. Bu sırada benim şikayetlerim ortadan kalkmıştı. Doktorum da gelişmelerin normal oduğunu ve beni 1 hafta sonra tekrar görmek istediğini söyledi. Biz de bunun üzerine gönül rahatlığıyla evimize döndük. Yani küçük bey yalancıktan geliyorum dedi bize.
Normal şartlarda 32. haftadan 37. haftaya kadar doğum iznimi doğum sonrası için aktarmıştım. Yani bu haftayı da çalışarak geçirmem gerekiyordu. Ancak küçük bey buna müsade etmedi. Doğum sonrasına 4 hafta iznimi aktarmış oldum. Buna da şükür diyerek artık doğum öncesi iznime başlamış bulunuyorum.
Aslında doğum iznine ayrıldıktan sonra bebeğim için yapmak istediğim o kadar şey vardı ki, hamileliğin son aşamalarının verdiği ağırlık buna izin vermiyor. Kendimi yormadan yapabildiğim kadarını yapmaya çalışacağım. Ama herşeyden önce bebeğimle kendi sağlığımıza dikkat etmem gerekiyor. Sağlık olduktan sonra diğer şeylerin önemi yok diye düşünüyorum.
Bir taraftan bunları yazarken diğer taraftan da oğlumun tekmelerine maruz kalıyorum. Sanırım kendisini size şikayet etttiğimi fark etti :)
Annecim ben senden hiç şikayetçi olur muyum?
Sen benim ilk göz ağrım, ilk bebeğim, ilk heyecanımsın.
Babanla birlikte seni dört gözle bekliyoruz.
Seni şimdiden öyle çok seviyoruz ki bunu tarif edemem.
Geldiğinde eminim hayatımız daha farklı olacak.
Senden önce ve senden sonra bizim miladımız olacak.
İnşallah salğıklı bir şekilde seni kucağımıza alırız.
Görüşmek üzere bi tanem...(:
Geçtiğimiz perşembe gecesi yatağa girerken sol kasığımda hafif bir ağrım vardı. Gece herhangi bir şikayetim olmadı ancak sabah uyandığımda ağrının geçmediğini fark ettim. Eşim işe çok erken gittiği için ona bir şey söyleyemedim. Ben de kalkıp işe gittim. Ancak otururken kaybolan ağrım ayağa kalkınca rahatsızlık veriyordu. Mesai arkadaşlarım doktorumla görüşmemi önerdi. Sürekli takiplerimi yaptırdığım doktorumun hastanesinin iş yerime biraz ters olması ve tek başıma gitmek istemeyişim yüzünden iş yerime yakın olan Kadın Doğum Hastanesine müracaat ettim. Burada yapılan usg, nst gibi tetkikler sonucunda doktor doğumun yaklaştığını istersem hastaneye yatırabileceğini istersem evde istirahat edip doğuma yönelik belirtiler başlayınca hastaneye müracaat edebileceğimi söyledi. Ben de kendi doktoruma gitmeyi tercih ettim.
Eşime haber verdim ve birlikte kendi doktoruma gittik. Orada da yapılan tetkikler sonucu doktorum da hemen hemen aynı şeyleri söyledi. Ancak rahimde bir açılma söz konusu olmadığı için hastaneye yatıp yatmamayı bana bıraktı. Eve gidip istirahat etmeyi tercih ettim. Doktorum, gece şikayetlerin artarsa mutlaka geliyorsun, ancak şikayetlerinde azalma veya tamamen geçme dahi olsa yarın mutlaka kontrole geliyorsun diyerek beni eve gönderdi.
Tabi bu arada erken doğuma riskine karşı, bebeğin ciğerlerini geliştirecek bir tedavi uygulandı. Ertesi günü yine doktoruma giderek gerekli kontrolleri yaptırdım. Bu sırada benim şikayetlerim ortadan kalkmıştı. Doktorum da gelişmelerin normal oduğunu ve beni 1 hafta sonra tekrar görmek istediğini söyledi. Biz de bunun üzerine gönül rahatlığıyla evimize döndük. Yani küçük bey yalancıktan geliyorum dedi bize.
Normal şartlarda 32. haftadan 37. haftaya kadar doğum iznimi doğum sonrası için aktarmıştım. Yani bu haftayı da çalışarak geçirmem gerekiyordu. Ancak küçük bey buna müsade etmedi. Doğum sonrasına 4 hafta iznimi aktarmış oldum. Buna da şükür diyerek artık doğum öncesi iznime başlamış bulunuyorum.
Aslında doğum iznine ayrıldıktan sonra bebeğim için yapmak istediğim o kadar şey vardı ki, hamileliğin son aşamalarının verdiği ağırlık buna izin vermiyor. Kendimi yormadan yapabildiğim kadarını yapmaya çalışacağım. Ama herşeyden önce bebeğimle kendi sağlığımıza dikkat etmem gerekiyor. Sağlık olduktan sonra diğer şeylerin önemi yok diye düşünüyorum.
Bir taraftan bunları yazarken diğer taraftan da oğlumun tekmelerine maruz kalıyorum. Sanırım kendisini size şikayet etttiğimi fark etti :)
Annecim ben senden hiç şikayetçi olur muyum?
Sen benim ilk göz ağrım, ilk bebeğim, ilk heyecanımsın.
Babanla birlikte seni dört gözle bekliyoruz.
Seni şimdiden öyle çok seviyoruz ki bunu tarif edemem.
Geldiğinde eminim hayatımız daha farklı olacak.
Senden önce ve senden sonra bizim miladımız olacak.
İnşallah salğıklı bir şekilde seni kucağımıza alırız.
Görüşmek üzere bi tanem...(:
Bu tavşanı eşimin giymediği bir gömleğinden yaptım. Bir noktada geri dönüşüm olan bir çalışma oldu.
