Zaman bazen öyle hızlı akıp geçiyor ki geride bıraktıklarınızın farkına bile varamıyorsunuz. Oğlumun kollarımın arasında kaybolan minicik bedeni, meme emmek için bile zor açılan minnacık ağzı, avuçlarımın arasında kaybolan pamuk elleri, lokum ayakları- topukları, ilk gülüşü, emeklemesi, ilk dişi, küçük oyunlar yapmaya başlaması....
Bazen de zaman sanki akreple yelkovan oldukları yere çivilenmişcesine geçmek bilmiyor. Sarılıktan hastaneye yattığımız günün gecesi, ilk gaz sancılarıyla tanıştığımız ve 3 gün süren ağlama nöbetleri, ilk dişi çıkana kadar yaşadığımız huzursuzlukları, ateşi, hele burnu tıkandığında açılması için elimizden gelen her şeyi yapmamıza rağmen beklemenin verdiği zorluklar.... İşte öyle de olsa böyle de olsa zaman geçti ve benim minik kuzum dünyaya geleli 1 yıl oldu bile. Hatta şu an itibariyle 1 yıl 2 gün 5 saat 42 dakika olmuş:) Şimdi o sıcacık yatağında mışıl mışıl uyurken yazıyorum bu postu. O uyanıkken bilgisayar başına oturmamın imkanı yok. Çünkü paylaşamıyoruz bilgisayarı, mause ve klavyeyi.
Her neyse tembel bir blog yazarı ama istikrarlı bir blog takipçisi olarak oğlumun ilk doğum gününü tarihe not düşmek istedim. Hem doğum günü hem de diş buğdayını birlikte yaptık oğlumun. İnşallah benim tembelliğim galip gelmezse doğum gününü ve diş buğdayını detayları ile ayrı bir postta yazmak istiyorum.
Burdan canım yavruma bir not bırakmak istiyorum:
Canım oğlum, Mehmet Emir'im,
Sen doğalı 1 yıl oldu.
Senin dünyaya gelişinle, bir çok şeyi ilk kez yaşamanın verdiği heyecanla ben de seninle yeniden doğdum sanki. Anne olmak başka bir şeymiş. Sen ilk doğduğunda tam olarak anlayamadığım bu duygu zamanla artarak farklı bir boyuta ulaştı. Senin saçının teli zarar gördüğünde benim içim yandı. Senin mutlu olup sevindiğinde dünyalar benim oldu. Sen hastalandığında ben öldüm. Sen ağladığında daha çok ağladım, güldüğünde daha çok güldüm. İşte seninle olan ilk yılımız böyle geçti. Bilemiyorum acaba senin için, senin annen olarak yapmam gereken her şeyi en iyi şekilde yapabiliyor muyum. Ama şunu iyi biliyorum ki seni herkesten ve her şeyden çok ama çok seviyorum. Bugün bunları idrak edecek konumda değilsin. Ama o yaşa geldiğinde umuyorum ki beni çok iyi anlayacaksın.
İyi ki doğdun tatlı yavrum. Varlığının bana daha çok güç vermesi, yeni yaşının sana sağlık, mutluluk getirmesi dileğiyle doğum günün kutlu olsun bitanem.
Mehmet Emir ile ilgili küçük notlar:
- ilk kez bilinçli bir şekilde 42 günlükken gülümsedi
- 5,5 aylıkken yuvarlanmaya başladı. Hatta yataktan düşerek bunu kanıtladı.
- 7 aylıkken oturmaya başladı.
- 8 aylıkken emeklemeyi öğrendi.
- 8,5 - 9 aylıkken kanepenin kenarından tutunup ayağa kalkmaya başladı.
- 11 aylıkken ilk dişi çıktı.
